Rozdział 35

- Harry ja nie wiem czy to jest dobry pomysł. - oznajmiłam.

- Proszę Cię Aly. - prosił.

- Nie to, że nie chce zamieszkać razem z Tobą. Tylko chodzi mi o Luke'a i Josh'a. Nie chce ich zostawiać samych.

- Przecież mogą zamieszkać z nami. - zatkało mnie.

- Harry jesteś tego pewien?

- Tak. - uśmiechnął się. - Mam z nimi porozmawiać? - popatrzył na mnie.

- To ja z nimi porozmawiam. - uśmiechnęłam się, a loczek mnie pocałował. Spacerowaliśmy jeszcze dłuższą chwilę, po czym Harry odprowadził mnie do domu. Pożegnałam się z nim i weszłam do domu. Zdjęłam kurtkę, buty i ruszyłam w stronę salonu skąd dobiegały śmiechy.

- Hej. - uśmiechnęłam się do nich siadając na fotelu.

- Mów jak tam randka. - rzucił Josh.

- Randka jak randka. - mruknęłam.

- Mów co Cię gryzie. - Luke popatrzył na mnie.

- Bo Harry poprosił mnie, żebym z nim zamieszkała.

- No to w czym problem? - brat popatrzył na mnie.

- W tym, że ja nie chce Was zostawić samych. - chłopcy wybuchnęli śmiechem. Popatrzyłam na nich jak na głupich.

- Nami się nie martw. - Josh.

- Ale ja chciałabym mieć Was blisko, a jak wyprowadzę się stąd to będę daleko Was.

- Też będziemy za Tobą tęsknić. Jeśli o to chodzi. - oznajmił Josh.

- Harry się zgodził, żebyście zamieszkali z nami.

- Wiesz co. Skoro chcesz mieć nas blisko, to zgoda. - oznajmił Luke.

- Jejku naprawdę. - pisnęłam radośnie.

- Ale... - popatrzył na mnie.

- Ugh. No mów. - Przeprowadzimy się razem o Londynu, ale nie zamieszkamy z Wami.

- Co? Ale jak to? - spytałam.

- Razem z Josh'em zamieszkamy w domu po mojej babci. Wtedy nie będziemy Wam przeszkadzać, ale będziemy blisko Ciebie.

***

Z tych emocji nie mogłam zasnąć. Wierciłam się na łóżku. Wzięłam telefon i zadzwoniłam do Harry'ego.

- Słucham. - usłyszałam zaspany głos loczka.

- Hej Harreh. Obudziłam Cię? - spytałam.

- Nie. Zresztą Tym zawsze możesz mnie budzić.

- Już tak nie słodź.

- Coś się stało? - spytał.

- Rozmawiałam z Josh'em i Luke'iem.

- I jak?

- Zgodzili się, ale nie będą mieszkać z nami.

- To gdzie?

- U babci Luke'a.

- Wiesz, że Cię kocham, prawda? - spytał.

- Umm nie, nie wiem. - zaśmiałam się.

- Zawsze musisz się droczyć?

- Zawsze.

- Czyli jutro możemy zacząć przeprowadzkę?

- Jutro?!

- Żartowałem.

- Przyjdziesz jutro do nas? - zapytałam.

- Tak, bo musimy omówić szczegóły.

- No okey. To do jutra. - rzuciłam.

- Kocham Cię. - usłyszałam.

- Ja Ciebie też. - odpowiedziałam i odłożyłam słuchawkę. Nawet nie wiem kiedy zasnęłam.

------------------------------------------------

Dziękuje wszystkim, którzy czekali. Przepraszam Was, że nie dodawałam rozdziałów, ale wiecie kara. Na drugi raz mam nauczkę by nie pyskować mamie c; Postaram się być grzeczna, żeby nie dostać kolejnej kary :) Dziękuje i kocham Was <33