Rozdział 31

Wbiegłam do swojego pokoju zamykając go na klucz. Osunęłam się po drzwiach, podkuliłam nogi pod brodę i zaczęłam płakać. Usłyszałam kroki.

- Aly! Aly otwórz proszę! - znowu on. Czy on da mi spokój?

- Idź stąd! - krzyknęłam

- Błagam Cię wysłuchaj mnie! - prosił.

- Nie Harry! Wysłuchałam Cię wtedy.

- Wtedy nie wiedziałem co się stało.

- Nie obchodzi mnie już to Harry. 

*** oczami Harry'ego ***

Stałem pod drzwiami jej pokoju i pukałem. Nawet nie pukałem, a w nie waliłem by otworzyła. Wszystko na nic. Wszystko spieprzyłem. Dlaczego jej wtedy nie wysłuchałem?

- Aly proszę. - usłyszałem otwieranie. Wyszła z pokoju i stanęła przede mną.

- Czego chcesz?! Chcesz znowu mi powiedzieć, że mnie nienawidzisz?! Że zabiłam nasze dziecko?! - warknęła.

- Nie, Aly. 

- Idź już stąd. - powiedziała kierując się na dół. Złapałem ją za nadgarstki. Pooglądałem je z każdej strony. Czułem się podle. Ona się okaleczała przeze mnie. Jestem skończonym kretynem. Jak mogłem tak postąpić?

- Czy to przeze mnie? - Aly cofnęła rękę.

- A niby przez kogo?!

- Przepraszam.

- Myślisz, że Twoje przepraszam wszystko załatwi?

- Nie, ale wysłuchaj mnie.

- Wyjdź!

*** oczami Aly ***

- Aly proszę Cię daj mi szansę to wyjaśnić. - popatrzyłam na niego. Miał łzy w oczach. Błagam niech on nie płacze.

- Harry za późno już na to. - otworzyłam drzwi. - Wyjdź proszę.

- Ja tego tak nie zostawię! Będę o Ciebie walczył. - oznajmił wychodząc.

- To sobie walcz, ale wiedz, że Ci się to nie uda! - krzyknęłam za nim. Po chwili usłyszałam tylko pisk opon.

***

- Jest Aly? - usłyszałam znajomy głos.

- Jest, ale ona nie będzie chciała z Wami rozmawiać. - oznajmił mój brat.

- Obawiam się, że będzie. - podeszłam do korytarza. Zobaczyłam ich wszystkich. Byli smutni, a raczej przybici.

- Tylko nie mówcie, że przyszliście mnie przekonywać, żebym porozmawiała z Harry'm! - warknęłam.

- Proszę pojedź z nami. - powiedział Louis. Jego głos strasznie się łamał.

- Gdzie i po jaką cholerę?

- Harry umiera! - krzyknął Liam i się rozpłakał.

- O czym Ty mówisz. Niedawno był u mnie.

- Miał wypadek jak wracał od Ciebie. - Zayn.

***

- Doktorze można do niego wejść? - spytałam gdy byliśmy już w szpitalu.

- Tak, ale nie na długo. - odpowiedział. Weszłam do sali gdzie leżał. Wyglądał źle i to bardzo. W moich oczach pojawiły się łzy. Usiadłam obok niego i złapałam go za rękę.

- Harry, Harry proszę. To ja Aly. Wiem, że w domu potraktowałam Cię tak, a nie inaczej, ale proszę wróć do mnie. - czułam jak uścisnął moją rękę i poluźnił uścisk. - Harry! Nie! Pomocy! - zaczęłam krzyczeć gdy respirator pokazywał, że on umiera.

- Proszę opuścić salę! Natychmiast! - rozkazał lekarz. Wyszłam z sali. Chłopcy gdy zobaczyli mnie zaczęli płakać.

- Będzie dobrze. Oni go uratują. - powtarzałam sama do siebie. Zayn przytulił Niall'a, a Liam Louis'a. Tylko ja stałam sama.

- Aly! - do szpitala przyszedł Josh.

- Josh! - pobiegłam w stronę chłopaka. Przytuliłam się mocno.

- Wszystko będzie dobrze. - głaskał mnie po plecach. - On wyjdzie z tego. Jest silny.