Rozdział 23

*** rano ***

*** oczami Harry'ego ***

Obudziłem się parę minut po 10. Moja księżniczka jeszcze spała. Wyszedłem z łóżka tak aby jej nie obudzić. Udałem się do kuchni. O dziwo Niall i Lily już tam byli.

- Hej. - rzuciłem wchodząc. - I jak tam było w nocy?

- Zboczeniec! - krzyknęła Lily.

- Ja? To chyba raczej Wy!

- Chłopaki słuchajcie puki nie ma Aly. - Lily zmieniła temat. - Nie wiem czy wiecie, ale za niecały tydzień są jej urodziny. - dodała.

- O ile się nie mylę to, to są jej osiemnaste urodziny. - oznajmił Niall.

- No tak. Dlatego chce, aby one były one niezapomniane.

- Jak chcesz je zrobić? - zapytałem.

- Pomyślałam, że ja i reszta zajmiemy się urodzinami. Wiesz dekoracje i wszystko, a Ty będziesz w tym czasie trzymał ją z daleka od domu. - oznajmiła blondynka.

- No dobra.

*** oczami Aly ***

Wstałam grubo po 10. Harry'ego już nie było. Postanowiłam zejść na dół.

- Cześć zboczeńcu. - zaśmiała się moja przyjaciółka gdy weszłam do kuchni. Spiorunowałam ją wzrokiem i usiadłam obok Harry'ego.

- Co na śniadanie? - zmieniłam temat.

- Moja droga nie zmieniaj tematu. - Niall.

- To na drugi raz nauczcie się zamykać drzwi na klucz. - warknęłam.

- Moja droga to na drugi raz masz nauczkę by pukać. - odezwała się Lily.

- Długo jeszcze będziecie mnie dręczyć? - spytałam.

- 'Matko! O fuj! Ohyda!' - naśladowała mnie Lily.

- Bardzo śmieszne. - warknęłam wstając od stołu. Poszłam na górę. Wzięłam szybki prysznic, ubrałam się we wczorajsze ciuchy i zeszłam na dół. - Jak coś to zostaliśmy u chłopaków na nocy filmowej. - powiedziałam w stronę przyjaciółki.

- A Ty gdzie? - spytała.

- Do domu. Przynajmniej tam nikt się nie będzie ze mnie nabijał! - oznajmiłam i wyszłam. Szybkim krokiem poszłam do domu. Tam przebrałam się w dresy i sprawdziłam szybko facebook'a i twitter'a. Nagle poczułam wibrację.

- Słucham?

- Hej tu Luke. - usłyszałam głos brata.

- O hej. - rzuciłam.

- Masz ochotę się spotkać? - spytał.

- Właściwie to czemu nie. I tak nie mam nic do roboty. - uśmiechnęłam się do słuchawki.

- To za godzinę w Strackburks'ie?

- Jasne.

- To do zobaczenia.

- Na razie. - rozłączyłam się. Po 40 minutach wyszłam z domu.

- O hej. A Ty gdzie? - spytała moja przyjaciółka gdy mijałam ją w drzwiach.

- Nie ważne. - rzuciłam.

- Dalej się gniewasz o to co było rano?

- Nie mam czasu. Cześć. - rzuciłam odchodząc.