Rozdział 7

Biegłam ile sił w nogach. Po kilku minutach byłam w domu. Wbiegłam do mojego pokoju. Otworzyłam szafę i wyciągnęłam z niej pudło. Usiadłam na podłodze i wysypałam z niego zdjęcia.

- Ty cholerny kłamco! Obiecałeś, że wrócisz! - powtarzałam targając zdjęcia.

- Aly! - nagle do pokoju wbiegł Harry z resztą. - Jak się cieszę, że jesteś cała. - przytulił mnie. Odwzajemniłam uścisk. Po raz pierwszy od dawna poczułam się inaczej. Wyjątkowo. Jeszcze nikt mi nie powiedział, że się cieszy, że jestem cała.

- Czy to jest Twój ojciec? - otarł moje łzy. Skinęłam twierdząco głową. - Aly on nie jest wart Twoich łez.

- Ty nie rozumiesz. On obiecał, że wróci. Z każdym dniem na niego czekałam chociaż wiedziałam, że i tak nie wróci, ale miałam malutką nadzieję. Nie odwiedził ani nie zadzwonił do mnie ani razu. No tak przecież ma nową rodzinę. Wiesz jak mnie to zabolało. - znowu się rozpłakałam.

- Po części Cię rozumiem. - zaczął zbierać potargane zdjęcia i jeszcze dobre.

- Co Ty robisz?

- Nie chcesz go znać prawda? - skinęłam głową. - No to pomogę Ci się ich pozbyć. - oznajmił. Patrzyłam na niego ze zdziwieniem. Dlaczego on mi pomaga? Przecież ja byłam dla niego taka wredna.

- Harry, dziękuję. - powiedziałam gdy ten wychodził z pudłem. Uśmiechnął się tylko. Pozbierałam się i poszłam do łazienki się ogarnąć. Zeszłam na dół i zadzwoniłam do Lily.

- Słucham? - usłyszałam.

- Lily! Słuchaj jak będę grzeczna przez weekend to mama mi pozwoli żebyś Ty i Dylan do mnie przyjechali.

- Grzeczna? - zapytała.

- Nie pytaj. Ogólnie to szykuje dla Ciebie niespodziankę, ale nie wiem czy wyjdzie.

- Co do tego przyjazdu to się tak nie napalaj.

- Co?

- Nie mówił Ci Dylan, że też się wyprowadza z Dublinu.

- Nie.

- To teraz już wiesz. Dobra ja muszę kończyć, bo mama coś chce.

- Pa. - odpowiedziałam i rozłączyłam się. Poszłam do salonu gdzie byli wszyscy. Usiadłam pomiędzy Niall'a, a Harry'ego.

- Co jest? - spytał Harry.

- Hmm możesz powtórzyć?

- Co się stało?

- Nic takiego. - uśmiechnęłam się lekko. - Chłopcy wiem, że byłam dla Was niemiła i dla Was też dziewczyny. Przepraszam Was za to.

- Nic się nie stało. - odpowiedział Liam.

- Słuchajcie, bo ten... Jak uda mi się przekonać moją mamę żeby przyjechała moja przyjaciółka to mogę mieć do Was prośbę?

- Zależy jaką. - oznajmił Louis.

- Ta moja przyjaciółka jest Waszą największą fanką. I chciałabym się zapytać czy spotkalibyście się z nią.

- Jeśli nas nie porwie. - zaśmiał się Zayn.

- Serio? - zapytałam.

-Nie ma sprawy. - uśmiechnął się Niall.

- Jejku nie wiem jak Wam dziękować.

- Po prostu nie bądź już dla nas niemiła. - powiedział Liam.

- Masz to jak w banku. - odpowiedziałam i poszłam do siebie.