Rozdział 8

Wróciłam do pokoju. Wzięłam stare dresy i poszłam do łazienki. Wzięłam relaksującą kąpiel i wróciłam z powrotem do pokoju. Włączyłam laptopa i weszłam na facebook'a i twitter'a. Jak zwykle nic nie było ciekawego. Wyłączyłam go i opadłam na łóżko. Rozmyślałam o wszystkim i o niczym. Usłyszałam pukanie.

- Proszę. - powiedziałam krótko, a w drzwiach pokazał się Harry.

- Idziesz na film? - spytał.

- Zależy jaki. - oznajmiłam.

- Horror.

- O to idę. - rzuciłam.

- Serio?

- Uwielbiam horrory. Coś Ty myślał, że wolę komedię romantyczne

- No raczej. - odpowiedział

- O się pomyliłeś. - uśmiechnęłam się i zeszliśmy na dół.

- Twoja koszulka. - Zayn.

- Co? Coś nie tak?

- Nie, tylko Harry będzie zazdrosny. - zaśmiał się. Spojrzałam na koszulkę na której był Kieran. Uśmiechnąłam się i usiadłam obok Niall'a.

- Wcale nie będę zazdrosny. - prychnął Harry wchodząc do salonu i spalając przytym buraka. Liam włączył film. Po pół godzinie film zrobił się dla mnie nudny. Oparłam głowę na ramieniu Niall'a i zasnęłam. Poczułam tylko jak ktoś zanosi mnie na górę.

- Harry?

- Ciii śpij.

*** rano ***

Obudziłam się na czymś twardym albo raczej na kimś.

- Harry?! - krzyknęłam oburzona.

- Co... Co jest? - loczek spadł z łóżka, a ja zaczęłam się śmiać. - To jest takie śmieszne? - spytał.

- Nie. To uwagę kara za to, że spałeś w moim pokoju i to razem ze mną. - na te słowa otrzepałam się.

- No, ale przyznaj fajnie Ci się na mnie spało. - poruszył zabawnie brwiami.

- Głupek!

- Przyznaj. Lecisz na mnie.

- Wyjdź! - wkurzył mnie.

- Czyli to znaczy, że tak.

- Spadaj! - rzuciłam w niego poduszką. Wstałam z łóżka przy okazji je ścieląc. Przeczesałam włosy ręką i zeszłam na dół. Nikt już nie spał.

- No i jak tam się spało razem? - zapytałem Zayn gdy tylko usiadłam na krześle w kuchni.

- Stary wiesz, że dobrze. Normalnie nie mogę zapomnieć tej nocy. - odpowiedział loczek.

- Świnia! - rzuciłam w niego skórką pomarańczy.

- Świnia. Powiadasz? - zaczął mnie gonić. Złapał mnie w salonie i zacząl gilgotać.

- Nie... hah... Harry... hah... Przestań.

- Jak przeprosisz za świnię.

- Przepraszam.

- Jeszcze ta dwójka będzie razem. - rzuciła Danielle na co reszta się zgodziła.

- Nie, wcale nie będziemy razem. - zrzuciłam Harry'ego z siebie.

- Kim no weź i tak wiemy, że to prawda. - uśmiechnął się loczek.

- Za żadne skarby świata z Tobą nie będę. Nawet gdybyśmy byli ostatnimi ludźmi na Ziemi.

- Wmawiaj sobie.

- Jeszcze zobaczysz! - oznajmiłam i poszłam wziąć prysznic.