Rozdział 5

Wzięłam z pokoju ciuchy do przebrania i poszłam wziąć relaksującą kąpiel. Nie mogę w to uwierzyć, że matka załatwiła mi niańki i to jeszcze Ci z naprzeciwka mają się mną 'opiekować'. Po skończonej kąpieli zeszłam na dół po coś do picia.

- O i jest nasza buntowniczka. - powiedział Zayn.

- Yyyy nie jestem Wasza i już mnie nie ma. - prychnęłam.

- Czemu jesteś taka niemiła. - Harry.

- Bo taką mnie Pan Bóg stworzył.

- Fajnie wiedzieć. - odpowiedział.

- Coś jeszcze?

- Na koszulce to Twój chłopak? - nie skapnęłam się o co chodzi dopóki nie popatrzyłam na koszulkę. Miałam na niej z przodu zdjęcie Room 94 z podpisem 'I Love Room 94', a z tyłu koszulki był napis 'Kieran Is My Hero' wraz ze zdjęciem.

- A co zazdrosny?

- Ja? No co Ty w życiu! - zbulwersował się. Nawet chyba trochę się zaczerwienił.

- Może pooglądasz z nami film i opowiesz nam coś o sobie? - zaproponował Niall.

- Nie dzięki. - odparłam i usiadłam w kuchni ze szklanką soku.

- O hej Dan. - usłyszałam jak Liam rozmawia chyba ze swoją dziewczyną. - Co? Gdzie jesteśmy? Jesteśmy razem z chłopkami w domu naprzeciwko. Opiekujemy się pewną dziewczyną.

- Dan? - zapytał Louis.

- Tak. Razem z Pezz i El zaraz tu będą. - oznajmił. Super czyli będę się mogła lekko zemścić za to, że powiedział, że się mną opiekują. Chwilę później usłyszałam dzwonek do drzwi. Szybko pobiegłam otworzyć. Dan jak i reszta dziewczyn były lekko zdziwione na mój widok.

- Hej. Liam mój chłopak powiedział, że razem z resztą chłopaków są tutaj.

- Wybacz nie ma tu nikogo.

- A nie wiesz gdzie mogą być? - wtrąciła się blondynka.

- Przykro mi. Nie pomogę Wam, bo nawet nie wiem o kogo Wam chodzi.

- To nic dziękujemy. - już zamykałam drzwi gdy pojawili się chłopaki.

- Dan, El, Pezz czekajcie! - krzyknął Liam, a reszta zbeształa mnie wzrokiem. Liam zaprosił je do środka.

- To nią się opiekujecie? - zdziwiła się Danielle.

- Coś Ci nie pasuje?! - warknęłam.

- Nie. Tylko mogłabyś powiedzieć dlaczego nas okłamałaś?

- Za to, że on powiedział, że się mną opiekują. - wskazałam na szatyna.

- A co skłamał? - wtrącił się Harry.

- Nie udzielaj się! - warknęłam i poszłam do siebie. Włączyłam sobie płytę mojego ulubionego zespołu Room 94 i położyłam się na łóżku. Zaczęłam myśleć o Harry'm.

- Boże co ja robię. - powiedziałam sama do siebie. Przecież ja się nie mogę w nim zakochać.

*** godzinę później ***

Z nudów zaczęłam bazgrać po zeszycie. Nie wiedziałam co mam ze sobą zrobić. Nie mogłam wyjść na miasto, bo zaraz oni by za mną szli. Jestem w swoim domu uwiązana jak pies do budy.

- Chcesz coś do jedzenia? - do mojego pokoju wszedł Harry.

- Puka się!

- O jaki fajny pokój. Wszędzie plakaty z Room 94. Widzę, że musisz ich kochać.

- Nie Twój interes. Wyjdź.

- Jak chcesz. - wyszedł, ale zabrał moją płytę.

- Harry oddaj mi to! - wybiegłam za nim z pokoju. - Oddaj to, bo Cię uderzę!

- Hahah już się boję. - zakpił ze mnie.

- Co jest?! - zapytał Liam.

- Ten głupek zabrał mi moją płytę i wszedł do mojego pokoju bez pukania! - rzuciłam.

- Harry oddaj jej płytę. - wykonał polecenie Liam'a.

- Bo on mi zabrał płytę. - próbował mnie naśladować. - Dosłownie jeszcze chwila i byś się popłakała.

- Wal się! - pchnęłam go z całej siły i pobiegłam do pokoju.