Rozdział 38

- Luke powiem mu tylko nie teraz. - odpowiedziałam ze spuszczoną  głową.

- Ale masz mu powiedzieć. - popatrzył na mnie.

- Dobrze. - odpowiedziałam i wyminęłam brata. Wróciłam z powrotem do pokoju. Usiadłam między Harry'm, a Josh'em. Położyłam swoją głowę na ramieniu Josh'a i poczułam jak zasypiam.

*** oczami Harry'ego ***

Gdy tylko Aly wróciła z rozmowy z Luke'iem nie odezwała się ani słowem. Nie powiem wkurzyło mnie to trochę, ale jeszcze bardziej wkurzyła mnie późniejsza sytuacja. Najnormalniej w świecie Aly położyła swoją głowę na ramieniu Josh'a. Tego nie mogłem wytrzymać. Wstałem z kanapy i ruszyłem w stronę drzwi.

- Harry gdzie idzie? - spytał Luke.

- Ymm... Przypomniało mi się, że muszę coś załatwić. Nie będę budził Aly, bo to nie ma sensu. - oznajmiłem.

- Okey. - rzucił. Podałem mu rękę i wyszedłem. Wsiadłem do samochodu i ruszyłem z piskiem opon do domu. Po 10 minutach byłem na miejscu. Wszedłem do niego trzaskając drzwiami. Poszedłem do kuchni. Wyciągnąłem z lodówki piwo i ruszyłem do salonu. Włączyłem telewizor i ułożyłem się wygodnie na kanapie.

*** kilka godzin później ***

*** oczami Aly ***

- Gdzie jest Harry? - spytałam zaspanym głosem Luke'a i Josh'a.

- Harry powiedział, że musi coś załatwić. - odpowiedział Luke.

- Nie powiedział co?

- Nie. Wsiadł do samochodu i pojechał.

- Dobra to ja się będę zbierała. - wstałam z kanapy, pożegnałam się z chłopakami i poszłam do domu. Po jakiś 25 minutach byłam na miejscu. Weszłam do domu, zdjęłam kurtkę oraz buty i poszłam do salonu.

- To tak coś załatwiasz?! - krzyknęłam na Harry'ego budząc go.

*** oczami Harry'ego ***

Obudziło mnie krzyknięcie Aly.

- To tak coś załatwiasz?! - zerwałem się na równe nogi.

- O co Ci chodzi? - spytałem.

- O to! - pokazała na butelkę z piwem.

- A to. - powiedziałem. - To nic takiego. - dodałem po chwili.

- Nic takiego, tak? Zostawiłeś mnie u chłopaków po to by przyjechać do domu i się piwa napić? To mogłeś od razu mi powiedzieć, żebym sama do nich poszła.

- Żebyś sama została z Josh'em?

- Co? O czym Ty mówisz?

- Dobrze wiesz o czym.

- Sugerujesz, że Cię z nim zdradzam, tak? - popatrzyła na mnie.

- Ja tego nie powiedziałem. - odparłem.

- Wiesz co Styles? Jesteś żałosny! - prychnęła.

- Ja jestem żałosny? Ja? To Ty mi nie powiedziałaś, że przeze mnie musisz prać jakieś psychotropy! - powiedziałem załamanym głosem siadając na kanapie.

- Ale to nie zmienia faktu, że masz mnie za szmatę! - krzyknęła. Popatrzyłem na nią. Z jej oczu leciały łzy. Podszedłem do niej.

- Aly. J-ja Cię przepraszam. J-ja nie chciałem. - przytuliłem ją.

- Hazz ja też Cię przepraszam. Wiem, wiem, powinnam Ci powiedzieć, że biorę te lekarstwa. Przepraszam. - szepnęła.

- Już dobrze. - wtuliłem się w jej włosy. - Aly ja wiem, że to nie jest dobry pomysł, ale... - odsunąłem się od niej.

- Harreh co Ty chcesz zrobić?

- Wiem, że Cię skrzywdziłem. Wiem, że sporo łez uroiłaś przeze mnie. Dlatego chciałbym Ci to wynagrodzić. Aly czy wyjdziesz za mnie? Jeśli się zgodzisz to będę Ci to wynagradzał do końca życia. - powiedziałem i czekałem na jej reakcje.

- Tak. - odpowiedziała ze łzami w oczach. Założyłem pierścionek na jej palec i wpiłem się w jej usta.